Ένα ψυχογράφημα πέρα από τα όρια της λογικής
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Λιακόπουλος | Στον ρόλο του Χαλεπά: Γιώργος Κοντοπόδης
Τι συνέβη πραγματικά στον Γιαννούλη Χαλεπά, τον γλύπτη που πέρασε από την αποθέωση στη σιωπή και από την απομόνωση στην αναγέννηση;
Ένα βαθύ ψυχογράφημα φωτίζει την αθέατη αλήθεια πίσω από τον μύθο του δημιουργού που έζησε στα όρια της λογικής, της τέχνης και της ανθρώπινης αντοχής.
Ο «Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο Σαλός Άγιος» του Άγγελου Ανδρεόπουλου, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου επιστρέφει για 5η σεζόν έχοντας ήδη διανύσει τέσσερα χρόνια θεατρικής πορείας στην Ελλάδα και στην Κύπρο, με παραστάσεις στην Αθήνα, Τήνο, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο και άλλες πόλεις της περιφέρειας, συναντώντας κοινό σε διαφορετικούς τόπους και διαφορετικές σκηνές.
Μετά την καλοκαιρινή της περιοδεία, η παράσταση επιστρέφει στο Θέατρο Καλλιρρόης, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Ο «Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο Σαλός Άγιος» δεν επιχειρεί να χωρέσει τη ζωή του Γιαννούλη Χαλεπά σε μια βιογραφική αφήγηση.
Αφετηρία είναι το ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Από εκεί, μέσα από τη μνήμη, τη φαντασία, τις εμμονές και τις ρωγμές της σκέψης του, ξετυλίγονται οι σημαντικότεροι σταθμοί της ζωής του: η Τήνος, η οικογένεια, οι σπουδές, το Μόναχο, η επιστροφή, η ασθένεια, η σιωπή, η σχέση με τη μητέρα του, η κοινωνική απομόνωση και, τελικά, η επιστροφή στη δημιουργία.
Το έργο δεν ενδιαφέρεται τόσο για το τι συνέβη στον Χαλεπά όσο για το τι συνέβαινε μέσα του.
Πίσω από τον καλλιτέχνη υπάρχει ένας άνθρωπος που παλεύει να υπάρξει με τους δικούς του όρους. Και πίσω από τον «τρελό» υπάρχει ένας δημιουργός που δεν έπαψε ποτέ να αναζητά τη δική του αλήθεια, που σταδιακά , μέσω της τέχνης και της πίστης του μεταμορφώνεται σε άγιο…
Έτσι, ο Χαλεπάς του έργου δεν είναι απλώς ο μεγάλος γλύπτης της Τήνου. Είναι ένας άνθρωπος που δοκιμάστηκε στα όρια της κοινωνικής αποδοχής, της λογικής, της οικογένειας και της ίδιας της δημιουργίας — και τελικά επέστρεψε εκεί όπου μπορούσε να μιλήσει χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσει τον εαυτό του: στην τέχνη.
Ο Γιώργης Κοντοπόδης βρίσκεται για ακόμη μία φορά μόνος επί σκηνής, αναμετριέται όμως με έναν χαρακτήρα που κάθε άλλο παρά μόνος είναι.
Μέσα από την ερμηνεία του περνούν οι διαφορετικές ηλικίες, οι μεταμορφώσεις, οι εμμονές, οι φόβοι και οι σιωπές του Χαλεπά, χωρίς η παράσταση να προσπαθεί να τον «εξηγήσει» ή να τον εξιδανικεύσει.
Η ερμηνεία αυτή αναγνωρίστηκε και θεσμικά, καθώς ο Γιώργης Κοντοπόδης ήταν υποψήφιος για το Βραβείο «Κάρολος Κουν» Ερμηνείας Ηθοποιού σε Ελληνικό Έργο για το 2024/25, για τον ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά.
